Herkes facebookta mutlaka kendi adından ve soyadından olan insanlara bakmıştır. Bende iki sene önce kendimle aynı ismi paylaşanlara bakarken, onlardan birini ekledim. Nasıl bir psikolojiyle yaptım o an inan hiç bilmiyorum. Benden 3-4 yaş büyük ama fiziksel açıdan da çok farklı değiliz aslında Ayşenurla. İletişim bölümden mezun olmasa da şuan bir iş yerinde iletişim departmanında çalışıyor. O da koç burcu. Tesadüflerin ardı arkası kesilmiyor yani. Benim gibi miyop sorunu yüzünden lens kullanıyor. Hatta bir ara o da renkli lens takmaya heves etmiş falan. Kendimi karşıdan izler gibi oluyorum ona baktıkça. Diğer bir farkımızda onun Karadenizde yaşaması ve oralı olması.
Hatta bir gün facebook üzerinden konuştukta birkaç kez. Oldukça sıcak bir kız. Hayatımda ilk defa konuştuğum insana karşı sanki senelerdir tanıyormuşum gibi his beslemek hayli enteresan. Benim bir gün yolum Giresun'a düşerse, onunla gerçekten tanışmak çok istiyorum. Ya da onu olduğum şehirde misafir etmek. Tek emin olduğum şey ise, eminim birbirimize hiç yabancılık çekmeyeceğimiz.
Bugünden itibaren sınavlarım başladı. Karınca kararınca ve de yettiği kadar çalışarak ama facebook Cityville'mı ihmal etmeden, Ali kaptana bakmayı es geçmeden geçiriyorum bu haftamı. Vizelerde batırıp, finallerde toparlayanlardanım yapacak birşey yok. İşin aslı çalışmaya alışkın değilim, hazırlıkla beraber katlanan 1 senemle 4 senemi geçiyorum okulda. Mezun olunacakmış tam da bu sene, okulda bıktım ve de sınavlardan. En çokta hatip gibi sürekli birşeyleri iki gün sonları unutucağımı bile bile ezberlemeye usandım. 
