26 Ocak 2011 Çarşamba

Yaşasın Yuppi Heyo Yehu!

1 hafta kapalıyız demiştim ancak 3 tane sınavımın ardından dayanamadım ve işte gene karşınızdayım. Sınavlarım iyi geçti, geriye sadece sunum ve bir de sınav kaldı, onu da bir şekilde hallederim diye düşünüyorum. Normalde her gün post yazmama rağmen sınav zamanı ellerim klavyeye kayıyor. Boşuna dememişler yasaklar cazip gelir diye. Ama tüm çabalarımla dikkatimi bir kaç gün derslere verip ardından bloga dönüş yapma kararı en sağlıklısı oldu.


Bu arada geçtiğimiz gün hemşire olan en yakın dostumun tayinin İstanbulda bir göğüs hastanesine çıktığını öğrendim. Geçen sene KPSS'den beklediği puanı alamadığı için atanması gerçekleşmeyen dostumun bu mutlu haberine deliler gibi sevindik. Ne de olsa İstanbul gibi büyük bir şehirde kaliteli bir hastanede, iyi bir maaşla ve iyi bir semtte iş sahibi olmak, her baba yiğidin harcı değil. Ve bana da direk olarak İstanbul yolları açılmış bulunuyor.

Sevinç paylaşımımın ardından raporuma dönmeden önce son bir haber daha bu grafiker.net sitesinde geçen ay düzenlenen "3 Aralık Engelliler günü" adına düzenlenen yarışmada afişim birinci gelmiş, hiç beklemiyordum ve oldukça şaşırdım. Afişim için buraya bir tık :) Artık projeye dönme vakti, bana ilham dileyin çünkü bizim projelerin ham maddesi ilhamdan geçiyor. Haydin hoşçakalın bloggercanlar..


22 Ocak 2011 Cumartesi

Finaller Dolayısıyla Sadece 1 Haftacık Kapalıyım

20 Ocak 2011 Perşembe

Sınav, Proje ve Çikolatalı Kapiçino

Final haftasına üç gün kaldı. Bir haftadır final haftası öncesi tatildeydim. Önümde bir tane proje var tamamlanması gereken. Ayrıca dört tane nurtopu gibi de sınavım var. Bir tanesinde kitap ve defterin açık olduğu düşünülürse on beş güne üç sınav kebaplık bir durum diyebilirim. Etrafımda çoğunluk olan mühendislik ve grafik bölümlerdeki arkadaşların sayısız proje ve sınavlarını duyunca halime şükrediyorum. Zaten şu yaşıma geldim hiç bir sınava sabahlayamadım ben. Maksimum bire kadar falan dayanabilmişimdir.


Şimdi geyiği bırakıp, oturup slogan bulmam lazım ama aklıma hiçbirşey gelmiyor. Bizim bölümünde kötü yanı bu sanırsam. İyice konuya yoğunlaşınca aklıma bir şey geliyor, onun dışında boş boş dolanıyorum ortalıkta. Neyse bu kız artık kaçar, herkese final haftasında başarılar. 





17 Ocak 2011 Pazartesi

Buz Pateni Denemeleri



Bugün ilk defa Bornova'da açılan buz pistine gittik. Düşme ve bir yerlerimi kırma korkumdan dolayı hep ertemiştim ama bu kez gözümü kararttım ve denemeye karar verdim. İlk etapta buz patenlerini giymekle boğuştuktan sonra artık kaymaya hazırdık. Toplamda 45 dakika olan sürede yaklaşım 20 dakikası kenarlara tutunup kaymaya çalışmakla ve kayabilen insanlara imrenerek bakmakla geçti. Hele küçücük kızların buzların üstünde profosyonel buz patencisi gibi kayması "ah ben bu yaşa kadar nerdeydim" dememe neden oldu.

Son onbeş dakika artık kayma çabalarım sonuç vermeye başlamıştı ama düşücem korkusuyla yarım yamalak cesaretle devam ettim kaymaya (çalışmaya). Tam kaymayı becermeye başlamışken süre doldu ve buz pistini terketmek zorunda kaldık. Ardından müthiş yorgunlukla zar zor evime geldim. Farklı ve bir o kadar eğlenceli bir gündü benim için.