30 Temmuz 2010 Cuma

Neydik Nolduk

Facebook'ta gezinirken lisedeki arkadaşların profillerine ve birbirlerinin duvarlarına yazdıkları notlar tanık oluyorum. Lisede kanlı bıçaklı olan tipler, bir bakmışsın ki can ciğer kuzu sarması olmuşlar. Bebişimler, tatlımlar, bitanemler... Hani siz 3 sene öncesine kadar birbirinizden nefret ederdiniz noldu da şimdi sevgi böcüğü kesildiniz birbirinize karşı. Bana yapanlar var mesela lisede nefret ettiğim kızın biri ki eminim o da bana karşı aynı hisleri besliyordu. Facebook'ta beni listesine eklemiş. İlginç!

Doğumgünümde de şimdiye kadar hiç samimi olmadığım insanlar "canım doğum günün kutlu olsun" yorumları falan yazıyorlar. Normalde sokakta görse yüzüme bakmayan insanlar bunlar. Düşünmüş falan iyidir hoştur ama sanal samimiyeti gerçek hayata da taşı o zaman, madem ben senin canınım. Herhalde ben onunkini kutlarsam, gün gelir o da benim doğum günümü kutlar mantığı da bu insanlar. Geleceğe yatırım yapanlar. Ya da bak ne kadar çok seviyorum, seviliyorum kahretsin havaları. Belkide bunlar Facebook'un gereklilikleri, bunları yap ve sev ve sevil. (sanalcıktan da olsa)



5 kişi ahkam kesmiş:

Adsız dedi ki...

Bu kişiler ancak olgunlaşmıştır ve senin değerinin farkına yeni varmışlardır sanırım..

French Oje dedi ki...

ben onlara kısa bi süre tahammül edebiliyorum sonra çok güzel siliyorum listemden:)

ayşa dedi ki...

french oje, galiba ben daha tahamülüyetliyim o konuda

ayşa dedi ki...

Adsız, vaktinde bana gereken değeri vermeyen iş işten geçtikten sonra ne yapsa boş...

Sinek Valesi dedi ki...

Sanal alemden kendini gösterme çabaları diyorum ben buna. Bebişimler, tatlımlar, bitanemler.. Bakma onlara, adı üstünde hepsi sanal, tribünlere oynamayın beyler.