Final haftası yaklaştıkça günlük gıda tüketimimde gittikçe artmakta ve her geçen gün artan öğün sayısındaki meydana gelen artış da gittikçe beni endişelendirmekte.
Ders çalışmak dışında her şeyi yapabilitem var; temizlik olsun, salak salak nette gezmek olsun, telefonda arkadaşlarla konuşmak olsun, abuk subuk dizileri izlemek olsun.
Sözde final öncesi tatili ama vicdanımla savaşma haftası mübarek. Sol omzuma şeytan çömmüş "Daha 4 gün daha var ya rahat çalışırsın, kasma hiç kendini" diyor, sağ omzumdaki melaikede "Otur da çalış safaloz, miskin miskin dolaşma etrafta" diyor. Hangisine kulak vereyim şaşırdım.
İlham perisi gelse ya! Gerçi ders için gelene de peri demem ki ben, peri güzel bir şey çünkü ya.
