2012'de Öğren, 2013'de Uygula

Bu aralar durakta bekleyen biriymiş gibi hissediyorum kendimi. Ya da istasyon, gar artık ne denirse. 2013'ün bana getireceği treni bekliyorum. Ya da otobüsü. Gerçek tabirle, 2012'nin neler getirdiklerini ve götürdüklerini geçtim, 2013'ün bana getirecekleriyle yakından ilgiliyim şu aralar. 

2012'de okulumun bitmesiyle 2013 senesine yepyeni bir konumda girdim. Yani yeni mezun olarak. Şuan hayatın çokta başındayım. 2012'de en iyi öğrenmeye başladığım şeyse; gerçek hayatın ne anlama geldiği oldu. Ve de öğrencilik boyunca kurulan hayallere ulaşmanın aslında zaman aldığı ve bir yerlere gelmek için uzun çabalar gerektiği... 'Yüksek maaş' ve 'düzenli çalışma saatleri' ne ulaşmanın ise uzunca yıllar alacağını farkına vardım. Özetle, gerçek yaşamın ta kendisiyle tanışmaya başladım.

Kısa dönemde olsa kendi emeğimle maaş almanın nasıl olduğu ve paranın nasıl kazanıldığını görünce öyle çok da kolay harcanamadığı hakkında bilgi sahibi oldum.

Her insanın aynı olmadığı ve herkese aynı samimiyetle davranılmaması gerektiğini de öğrendim. Eğer herkesi kendin gibi zannedersen farklı sonuçlarla karşılaşabileceğinin ayrımına vardım. 'Politik ilişkilerle arkadaşlık yürütme' gibi bir kavramın varlığını ve insan ilişkilerinde daha temkinli olunması gerektiği öğrendim.

Gerçek dostlarımı gördüm daha sonra. Gerçek dostlarımın çoğunun aslında gerçekten değer verdiğim insanlar arasında olmadıklarını farkettim. 'Yanlış insanlara değer vermek' tabirini çözümledim bolca. 

Azimli çalışmanın er geç ödüllendirileceğini gördüm. Benim de bolca emek verdiğim projemizin ödül alması ve lisans diplomam bunların en büyük göstergesiydi.

Ailemin değerini anladım bir de. Beni her durumda seveceklerini ve her zaman yanımda olacaklarını. Kısa dönemli düştüğüm boşluklarda bana el uzatacaklarını gördüm.

Ve de son olarak blog yazmanın kıymetini daha da anladığım bir yıl oldu. Birçok takipçi kazandım, tanımadığım insanların iyi dilekleriyle bir kat daha mutlu oldum. Önümüzdeki sene de ve elimin klavyeye gideceği her sene de yazmaya devam edeceğim. Hem de 2013 trenin en arka vagonundan.

İşin özeti; bolca sevinçlerin, hayal kırıklıklarının, az miktarda üzüntünün yer aldığı bir yıl oldu 2012. Bu sene ise geçen yıldan daha iyi olacak eminim.  Her zaman olduğum gibi umutluyum. Bu seneyi bolca yeni başlangıçlarla dolduracakmışım gibi hissediyorum. Ancak bu yenilikler ne zaman gerçekleşir işte onu tam kestiremiyorum.

Durak Arası Aşklar

Herkes hayatında mutlaka bir kez dahi olsa birisinden hoşlanmıştır. Otobüste, dolmuşta ya da metroda...

Otobüste gördüğün her hangi birine ayak üstü tutabilirsin. Özellikle de okul otobüslerinde çok yaşanır bu. Çoğu zaman platonik olur ve iç içten yaşarsın bu aşkı. Otobüste onu görünce elin ayağına dolaşır ve ne yapacağını şaşırırsın. En ufak şeylere umut bağlarsın, sana ayak üstü atacağı bir bakışa kendince anlamlar yüklersin.O gün otobüse binmese telaşlanır merak edersin. İçin içini yer "Acaba hasta mı, başına bir şey mi geldi" diye.

Aynı şey benim de başıma geldi, lise bire gidiyorum tabii o zamanlar. Platonik aşık olduğum çocuk da benim gibi belediye otobüsüyle gidiyordu okula. Hala aklımdadır, benden 2 durak sonra biniyordu otobüse. Binince bendeki heyecanı görmeniz lazım. Adeta elim ayağıma dolaşıyordu. Hele bir gün otobüste ayakta dikilirken o tam arkamda dikildi. Bir de öyle bir parfüm sıkmış yok böyle bir koku. Allah'ım heyecandan neredeyse bayılacaktım. Gözümde resmen ilah haline getirmiştim çocuğu. Öyle ki yanlışıkla falan bassa düşüp bayılacağım.

Bir süre sonra otobüsten elini ayağını çekti ve binmemeye başladı. Bende bir hüzün, bir depresyon. Samet'in (evet adı buydu) son sınıfta olduğunu ve mezun olacağını duyunca ise intiharın eşiğindeydim artık. Ne yapıp edip ona ulaşmam lazımdı. Bir gün Msn'deyken çocuğun ismi soyadından kendimce Msn adresi kombinasyonları oluşturmuştum bir umut. Olur ya belki tutar ve karşıma platonik aşkım çıkıverirdi. Ve aynı gün eklediğim adres online oldu.,Gerçekten de karşımdaki Samet'ti.

Uzun bir süre Msn'de konuştuk. Sonra da telefonda devam etti mesajlaşmalarımız. Aldığım haberlere göre çıktığı yokmuş ve üstüne üstlük soranlara da  "Ayşenur diye bir kız var okuldan onlara konuşuyoruz ama çıkmıyoruz henüz". Daha umutlanmıştım tabii ki bunu duyunca.

Daha sonra Samet Öss'ye girdi ve istediği üniversiteyi (İtü) kazanamadığı için tekrar sınava hazırlanmaya karar verdi. Bir sene daha konuştuk Msn'de, telde, yüz yüze de görüştük daha sonraları. Çıkmasak da çok iyi arkadaşım oldu ve her zaman beni dinleyen biri oldu benim için.

Ayy ne çok konuştum, yani demem o ki; Bir gün otobüste ayaküstü aşık olduğun biri gün gelir arkadaşın yada sevgilin olabilir.

http://www.otobustegordum.com/ => bu site de durak arası birilerine aşık olup, bir türlü açılamayanlar için. Denemekte yarar var. ;)